Bilim adamları havadaki karbonu sodyum bikarbonata dönüştürüyor
![](https://samandag-ajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/03/bilim-adamlari-havadaki-karbonu-sodyum-bikarbonata-donusturuyor-snvttrxU.webp)
Bilim adamları atmosferdeki karbonu yakalamayı ve onu sodyum bikarbonata dönüştürmeyi başardılar.
CNN’in haberine göre bilim insanları, küresel ısınmanın en önemli nedenlerinden biri olan karbonun atmosferde tutulması ve depolanması için yeni bir prosedür geliştirdiler. Mevcut karbon yakalama yöntemlerinden üç kat daha aktif olan bu yöntemle karbon havadan emilerek kabartma tozu olarak bilinen sodyum bikarbonata dönüştürülerek okyanuslarda depolanabiliyor.
Araştırmacılar, iklim kriziyle başa çıkmanın yolunun fosil yakıt kullanımını azaltmaktan geçtiğini vurguladı. Ancak şimdiye kadar büyük miktarda karbon salındığını ve yakın gelecekte yeterli kısıtlamaların olmayacağını dikkate alan araştırmacılar, havadaki karbonun da ortadan kaldırılması gerektiğini belirtti.
Araştırmalara göre ormanlar ve okyanuslar havayı temizlemesine rağmen insanların yaydığı karbonu tamamen ortadan kaldıramıyor, bu nedenle teknolojik sistemlerin kullanılması gerekiyor.
Bu teknolojik yöntemlerden birinde karbon, çelik ve çimento fabrikaları gibi yayıldığı yerlerden doğrudan toplanır.
Karbonun “doğrudan havadan yakalandığı” diğer prosedürde, karbon kirliliği doğrudan atmosferden emilir ve toprağa enjekte edilerek yok edilir. Ancak havadaki karbondioksit (CO2) konsantrasyonu binde 4 olduğu için bu yöntem hem zahmetli hem de maliyetlidir.
Karbondioksit yakalama teknolojileri konusunda çalışan en büyük işletmelerin ortasında gösterilen Climeworks, yılda 4 bin ton CO2 uzaklaştırma kapasitesine sahip. Öte yandan bu önlem, yılda 800 arabanın ürettiği karbon kirliliğine karşılık geliyor.
CO2, deniz suyu kullanılarak sodyum bikarbonata dönüştürülür
Araştırmacılardan biri olan Lehigh Üniversitesi misyoneri Prof. Arup SenGupta, büyük tesislerin bile çok küçük bir oranda karbonu temizleyebildiğini ve ton başına birkaç yüz dolara mal olduğunu kaydetti.
SenGupta, havadaki karbonu çıkarmak için kullanılan emici cihazda bakır kullanıldığını ve bu sayede mevcut olanlara göre iki veya üç kat daha fazla CO2 giderme kapasitesi elde edildiğini belirtti.
Bakırın kolay ve ucuza üretilebildiğini kaydeden SenGupta, CO2’nin havadan tutulmasının ardından deniz suyu kullanılarak sodyum bikarbonata dönüştürülüp denize atılabildiğini söyledi.
SenGupta, “Atmosferden okyanusa günlük ve hatta yıllık CO2 emisyonlarını ekleseniz bile, okyanusun konsantrasyonundaki artış çok çok küçük olacaktır.” Dedi. sözünü kullandı.
Yeni geliştirilen teknolojinin artık laboratuvardan çıkarılıp test edilmeye hazır hale geldiğini kaydeden SenGupta, kıyıdan uzakta bu tıbbi tesislerin kurulmasıyla birlikte işlem için gerekli miktarda deniz suyunun sağlanabileceğini ve bu teknolojinin bu teknoloji ile hayata geçirilebileceğini ifade etti. dünyanın çeşitli yerlerinde test edilmeli ve geliştirilmelidir.
Sodyum bikarbonatın okyanusa atılması yasaktır.
Öte yandan Edinburgh Üniversitesi’nde öğretim üyesi olan Stuart Haszeldine, yeni yöntemin “hayal gücü yüksek ve duyarlı” olduğunu belirtti. Haszeldine, “okyanusa büyük miktarlarda sodyum bikarbonat dökülmesinin uluslararası anlaşmalar tarafından yasaklandığını” söyledi.
Sheffield Üniversitesi’nde Kimya Mühendisliği Profesörü. Peter Styring, kapsamlı bir araştırma olmadığı için okyanuslara salınacak az miktardaki sodyum bikarbonatın bile nasıl bir etki yaratacağının bilinmediğini savundu. Styring, yeni yöntemin değerli ve etkisiz olduğunu, enerji santralleri ve endüstriyel tesisler gibi oranların daha yüksek olduğu yerlerden karbonu tutmanın daha aktif olacağını belirtti.
Öte yandan, bazı bilim adamları, karbon kirliliğini ortadan kaldıracak teknolojilere odaklanmanın, fosil yakıt azaltma politikalarından sapma ve çevreyi kirletmeye devam etmelerine izin verme olarak algılanabileceğinden endişe duyuyorlar. Ancak, iklim krizinin mevcut durumu göz önüne alındığında, hükümetler ve uluslararası kuruluşlar bu teknolojiyi geliştirmeye hevesli.
Araştırmanın sonuçları Science Advances dergisinde yayınlandı.